حمیدرضا مجابی |
ژاک پره ور Jaques Prevert .در چهارم فوریه سال 1900 در نوبلی سورسن به دنیا آمدJaques Prevert ژاك پره ور كودكی شاد و خوشحال بود. هیچ جشنی را از دست نمی داد. به تمام سیرك ها هم سر می زد. عاشق تئاتر بود. پدرش كه بازیگران را به خوبی می شناخت او را با خود به تئاترها می برد . حتا پیش از آن كه نمایش شروع شود آن ها در آن جا حضور داشتند. ژاك زندان را دوست نداشت و نمی خواست چیزی راجع به آن بداند. هرگز كشیشان و خادمان كلیسا را دوست نداشت زیرا آن ها در نظر او قدرت های مطلق بودند. ازهمان كودكی مادش داستان های پریان را برایش می خواند . به این ترتیب او به دنیای خیال و رویا پا نهاد. و هم مادرش بود كه به او .خواندن آموخت آثاری مانند دیوید كاپرفیلد ، سه تفنگدار و خانم منتزورو از علاقمندی هایش بود. در سال 1907به پاریس آمد و وارد مدرسه شد. او از این كه ساعت ها بی حركت در كلاس بنشیند و به حرف های معلم بداخلاق اش گوش كند متنفر بود. معلمی كه وقتی ژاك به گل ها و پرندگان بیرون كلاس نگاه می كرد اور ا سرزنش می كرد. این دلزده گی و تنفر در نوشته هایش نمود دارد. هر از گاهی با پدرش به دیدن فقرا می رفت. ژاك آن ها را دوست داشت و غم و شادی آن ها را درك می كرد.او اعتقاد داشت كه دنیا همیشه خوب نیست، اما خوشبختانه رویا وجود دارد. خواندن هست، سینما هست. برادر ژاك كارگردان بود. ژاك بسیاری از سناریوها و دیالوگ های فیلم های او را می نوشت. ،سرانجام ژاك مدرسه را رها كرد و به گذراندن زندگی پرداخت. در همان سال جنگ شروع شد با تمام بی رحمی اش. او از جنگ متنفر بود.برادرش در 17 سالگی بر اثر تب تیفوئید می میرد. ژاك پره ور مجبور می شود در نیروی دریایی خدمت كند . چون رفتار نمونه ای نداشت بارها و بارها به زندان افتاد. سرانجام خدمت سربازی را به پایان رساند. او حالا به كتابخانه ها می رفت و با نویسندگان رفت و آمد می كرد. تولد ژاك پره ور به عنوان یك نویسنده به هیچ یك از نویسندگان دیگر شبیه نیست. تفاوت آثار شاعرانه ژاك پره ور با آثاردیگر، استقبال پر شور مردم بود. مخاطبین «گفتارها» 1945 ، «داستان ها» 1948، «نمایش» 1951، «باران و هوای خوب» 1955، «توده های درهم» 1865، «این چیزها و بقیه چیزها» 1972، به خوبی محبوبیت شاعری را نشان داد كه شعر را به نقش اصلی و اولیه اش ،هدایت كرد، یعنی گفتاری كه با صراحت ، ساده ترین و جهان شمول ترین احساسات مانند خشم، غم محبت وعشق را بیان می كند. پره ور شاعری بدیهه سراست. و بدیهه سازی در نظام ادبی و فكری نیرویی انقلابی است. شعر او خودِ زندگی است. با تصاویری ساده از زندگی ، بدون نحوست و «بدبختی، با خورشیدی درخشان و زنهایی بسیار زیبا. زبان و اندیشه او در مقابل «كیمیاگری كلام تفكر رمبو درباره شعر) قرار می گیرد.) پره ور بعد از شركت در جنبش سورئالیسم، خیلی زود آن را كنار می نهد. علاقمند به زبانی آزاد بود زبانی كه قادر است انسان را نیز آزاد كند. «چفتِ در باستیل؛ آسم پاناما و باد مفاصل روسیه» این كلمات و تركیبات ، چگونگی دنیای كلامی را نشان می دهد كه در آن پاپ ها، ژنرال ها، وزیرها و قاضی ها ، چهره های مضحك و بدبختی هستند. بازگشت به سرچشمه های زبان عامیانه كه به استعاره های ظریف و ماهرانه توجهی ندارد به خصوص در ترانه ها بیان برتر خویش را پیدا می كند. ـ پره ور ساده و بی تكلف شعر می گوید . با تخیل و ظریفانه به طوری كه همه ، شعر او را می خوانند و دوست دارند و با آن ارتباط برقرار می كنند. او خفقان و ستم های اجتماعی ، جنگ، آلودگی، آزادی، عدالت و عشق به زن را در اشعارش به تصویر می كشد. شایستگی او را بیش از همه حرفه ای های سینما می شناختند. او فیلم نامه فیلم های «ملاقات كنندگان شب (1942)» و «كودكان بهشت (1945)» را نوشت. این دو فیلم از آثار مارسل كارنه هستند. «پروه برای كودكان نیز می نوشت : «حكایت هایی برای بچه هایی كه عاقل نیستند برگرفته از : سایت کانون ادبیات ایران |
« باربارا »
« جنگ »
[1] Barbara
[2] Brest [3] Siam [4] Ouessant |