نه...ازخیابان ها بر نمی آید 
همه ی بیرون مال تو 
/جز خودت / که مرا پشت در می گذاری 
 
دست ات را بشور 
بی نمک تر 
!آمین- 
پاره تر از همین چند پیراهن 
آستینی که مرا مثل چروک های درشت 
                      از خودش وا می کند 
کمی آزاد تر 
!آمین- 
رفته بودی برای پدر شناسنامه بگیری 
/به نام من / بزرگ می شوی 
و خیابان کوچک ترین فرصت است 
خفگی در تمام انگشت های جهان 
.وقتی دکمه ها شل نمی شود 
.دارند نگاه مان می کنند